چگونه با کمترین تعداد ترید، بیشترین بازدهی را در بازار داشته باشیم (راهنمای جامع)
اگر تازه وارد بازار شدی یا حتی چند ساله ترید میکنی، یک باور اشتباه خیلی رایجه. اینکه هرچی بیشتر معامله کنی، بیشتر هم سود میکنی. واقعیت اینه که ترید بیشتر معمولا یعنی خطای بیشتر، هزینه بیشتر، استرس بیشتر، و تصمیم های عجولانه تر. بازار جایی نیست که با زیاد کار کردن لزوما نتیجه بهتر بگیری. اینجا با درست کار کردن نتیجه میگیری. تریدر حرفه ای دنبال زیاد ترید کردن نیست، دنبال ترید درست در زمان درست است.
ترید بیشتر یعنی کیفیت کمتر
بازار هر روز هزار تا حرکت ریز و درشت داره، اما همه این حرکت ها فرصت معامله نیست. تریدرهای ضعیف هر تکون کوچیک رو فرصت میبینن. تریدرهای قوی فقط اونجایی وارد میشن که شرایط از قبل آماده شده. مثل اینه که بخوای با هر صدایی شلیک کنی یا فقط وقتی شکار روبروت ایستاده شلیک کنی. اینجاست که داستان تمساح معنی پیدا میکنه. تریدر خوب مثل تمساح شکار میکنه، کم حرکت، صبور، دقیق. یکبار شکار میکنه، سشن تموم شد، میره پی زندگی. نه اینکه کل روز دنبال ۳۰ تا ترید باشه.
سشن بندی و نظم یعنی کاهش تعداد ترید و افزایش بازدهی
یکی از ساده ترین راه ها برای کمتر ترید کردن و بهتر سود گرفتن اینه که کار رو به سشن فارکس گره بزنی. چون بازار در ساعت های مختلف رفتارهای متفاوتی داره. سشن های اصلی مثل لندن و نیویورک معمولا حجم و نوسان قابل اتکاتری دارن. وقتی تو فقط یک یا دو بازه مشخص رو انتخاب میکنی، هم ذهنت منظم میشه هم فیلترت قوی تر میشه. یعنی به جای اینکه کل روز هرچی دیدی معامله کنی، میگی من فقط در سشن فارکس مشخص، فقط وقتی ستاپم کامل شد وارد میشم.
خیلی ها میان دنبال خرید اکسپرت فارکس فقط چون میخوان تعداد ترید بالا بره و فکر میکنن ربات باید هر روز کلی معامله بزنه تا سود بسازه. این ذهنیت دقیقا همون چیزیه که توی ۲ ماه خیلی ها رو میرسونه به کال مارجین. چون تعداد ترید بالا اغلب یعنی یا ریسک بالا رفته یا کیفیت ورود پایین اومده یا هر دو با هم. مخصوصا اگر ربات یا خود تریدر وارد فاز انتقام از بازار بشه و پشت سر هم بخواد جبران کنه.
هر معامله دو روی سکه دارد و مدیریت ریسک یعنی کنترل سمت بد سکه
در بازارهای مالی همیشه دو روی سکه وجود داره، سود و ضرر. هر جایی شنیدی سیستم ما ضرر نداره، همونجا باید شک کنی و احتمال کلاهبرداری رو جدی بگیری. هیچ بازدهی بدون ریسک وجود نداره. چیزی که فرق حرفه ای و آماتور رو مشخص میکنه اینه که حرفه ای ها ریسک رو حذف نمیکنن، ریسک رو کنترل میکنن. به این میگیم مدیریت ریسک. یعنی وقتی باخت میدی، باختت کوچک و کنترل شده است، وقتی میبری اجازه میدی بردت رشد کنه.
اینجا میرسیم به بهترین نسبت ریسک به ریوارد در فارکس. خیلی ها فکر میکنن یعنی هرچی عددش بزرگتر بهتر. ولی بهترین ریسک به ریوارد در فارکس یعنی یک نسبت منطقی که با نرخ برد واقعی تو هماهنگ باشه. مثلا اگر ستاپ تو نرخ برد پایینی داره، باید ریواردت منطقی و بزرگتر باشه تا در بلندمدت مثبت بمونی. اگر نرخ بردت بالاست، میتونی با ریسک به ریوارد متوسط هم عالی جلو بری. نکته اینه که ریسک ثابت و کنترل شده بمونه، نه اینکه با هر ضرر، حجم رو زیاد کنی یا بی برنامه معامله بعدی رو بزنی.
رابطه ریسک و بازدهی را درست بفهم
ریسک همیشه با بازدهی رابطه داره. یا باید با ریسک ثابت بازدهی رو بیشینه کنیم، یا با بازدهی ثابت ریسک رو کمینه کنیم. این دو تا جمله اگر واقعا تو مغزت جا بیفته، خیلی از دام های تبلیغاتی رو رد میکنی. چون وقتی کسی میگه سوددهی ماهانه ۸۰ درصدی میدم، باید ازش بپرسی ماکزیمم درادان چنده. اگر دیدی برای رسیدن به اون سود، ماکزیمم درادانش وحشتناک بالا رفته، یعنی عملا قبل از اینکه سود رو ببینی چند بار احتمال کال مارجین وجود داشته. بعضی سیستم ها حتی میتونن طوری رفتار کنن که ماکزیمم درادان روی کاغذ تا ۲۰۰ درصد هم برسه. یعنی سیستم به شکلی ساخته شده که دیر یا زود فشار میاره و حساب رو نابود میکنه. مردم عادی معمولا فقط عدد سود رو میبینن و متوجه هزینه پنهانش نمیشن.
پس وقتی حرف از یک سیستم منطقی میزنیم، باید دنبال عددهای قابل دفاع باشیم. مثلا ماکزیمم افت موجودی ۱۵ درصد برای یک سیستم سرمایه گذاری مقدار مطلوبی محسوب میشه. چون هم از نظر روانی قابل تحمل تره، هم اجازه میده سرمایه مدت بیشتری در بازی بمونه، هم احتمال نابودی حساب رو خیلی پایین میاره. بازدهی وقتی ارزش داره که با دوام باشه.
چرا پورتفو شدن استراتژی ها تعداد ترید را کمتر و نتیجه را بهتر میکند
یک مشکل بزرگ تریدرها اینه که همه چیز رو روی یک جفت ارز یا یک سبک میذارن. اگر اون بازار وارد دوره نامناسب بشه، یا اون ستاپ از کار بیفته، کل حساب تحت فشار قرار میگیره. اینجاست که مفهوم پورتفو خیلی کمک میکنه. وقتی یک سیستم به شکل یک پورتفو از چندین استراتژی معاملاتی روی چند جفت ارز طراحی میشه، ریسک سرمایه گذاری پایین تر میاد. چون همه بخش ها همزمان بد عمل نمیکنن، و افت یک بخش میتونه با عملکرد بهتر بخش دیگه جبران بشه.
اینجا دقیقا مزیت رویکرد گروه مالی آرادفین خودش رو نشون میده. ربات آرادفین به جای اینکه روی یک مسیر تک بعدی حرکت کنه، به شکل پورتفو ساخته شده تا فشار ریسک روی یک نقطه جمع نشه. نتیجه این مدل معمولا اینه که احتمال کال مارجین شدن بسیار نزدیک به صفر میشه، چون ریسک پخش شده و مدیریت سرمایه روی کل مجموعه اعمال میشه، نه روی یک معامله هیجانی.
مدیریت سرمایه یعنی زنده ماندن و رشد کردن
خیلی ها دنبال استراتژی اند، ولی اصل ماجرا مدیریت سرمایه است. اگر بهترین تحلیل رو داشته باشی ولی حجم رو اشتباه انتخاب کنی، یک روز بد کل زحمتت رو جمع میکنه. مدیریت سرمایه یعنی قبل از ورود مشخص کنی اگر این معامله اشتباه بود، چقدر از حسابت کم میشه. و اون عدد باید انقدر کوچک باشه که تو رو از بازی بیرون نندازه. کسی که با یک یا دو معامله بد نابود میشه، حتی اگر چند ماه هم سود کرده باشه، سیستمش سرمایه گذاری نیست، قمار با لباس شیکه.
هزینه های اسپرد و واقعیت سخت معامله برای ایرانیها
یک بخش مهم از کم کردن تعداد ترید، جنگیدن با هزینه های پنهان است. هر ترید یک هزینه ثابت داره، اسپرد و گاهی کمیسیون. وقتی تعداد ترید بالا میره، این هزینه ها جمع میشن و بدون اینکه بفهمی سودت رو میخورن. برای همین رویکرد کم ترید کردن، مخصوصا برای ما ایرانیها که حساسیت به هزینه ها بالاتر است، یک مزیت جدی دارد. چون تو داری فقط بهترین موقعیت ها رو انتخاب میکنی، یعنی احتمال اینکه سود خالصت بعد از اسپرد مثبت بمونه خیلی بیشتر میشه.
جمع بندی کاربردی برای اینکه با کمترین ترید بیشترین بازدهی بگیری
- یک سشن فارکس مشخص انتخاب کن و بیرون از آن معامله نکن.
- فقط ستاپ های درجه یک را ترید کن، نه هر حرکتی را.
- به جای دنبال کردن تعداد ترید، دنبال بهترین ریسک به ریوارد در فارکس متناسب با نرخ برد خودت باش.
- هر سیستمی که میگوید ضرر ندارد را کنار بگذار.
- مدیریت ریسک و مدیریت سرمایه را قانون غیر قابل مذاکره کن.
- اگر دنبال خرید اکسپرت فارکس هستی، دنبال اکسپرتی باش که روی پایداری و کنترل ماکزیمم افت موجودی تمرکز دارد، نه روی زیاد ترید کردن.
- اگر سیستم پورتفویی باشد مثل رویکرد آرادفین، ریسک تجمیع کمتر میشود و دوام حساب بالاتر میرود.
