چگونه گوشی‌های مدرن در برابر آب مقاوم می‌شوند؛ حتی مدل‌های تاشو

در سال‌های اخیر، مقاومت در برابر آب به یکی از ویژگی‌های استاندارد گوشی‌های هوشمند تبدیل شده است. در گذشته، داشتن گواهی IP68 تنها به گوشی‌های پرچم‌دار محدود بود، اما اکنون حتی بسیاری از گوشی‌های میان‌رده نیز با این سطح از محافظت عرضه می‌شوند. برخی تولیدکنندگان حتی چندین استاندارد مانند IP66، IP68 و IP69 را به‌طور هم‌زمان ارائه می‌دهند.

نکته قابل توجه‌تر این است که گوشی‌های تاشو مانند Samsung Galaxy Z Fold نیز حالا با گواهی رسمی مقاومت در برابر آب عرضه می‌شوند؛ موضوعی که تا چند سال پیش غیرممکن به نظر می‌رسید.

مقاومت در برابر آب؛ یک سیستم چندلایه، نه یک ویژگی ساده

برخلاف تصور عمومی، ضدآب بودن گوشی یک ویژگی ساده نیست، بلکه نتیجه ترکیب چندین راهکار مهندسی است.

در مرحله اول، مهندسان تلاش می‌کنند مسیرهای ورود آب را تا حد امکان حذف کنند. گوشی‌های مدرن با دقت بسیار بالا ساخته می‌شوند تا فاصله بین قطعات به حداقل برسد. قاب، پنل پشتی و سایر اجزا با چسب‌های ویژه و به‌صورت کاملاً فشرده به یکدیگر متصل می‌شوند تا هیچ شکافی باقی نماند.

با این حال، برخی نقاط مانند موارد زیر اجتناب‌ناپذیر هستند:

• درگاه شارژ

• خشاب سیم‌کارت

• دکمه‌های فیزیکی

برای محافظت از این بخش‌ها، تولیدکنندگان از واشرهای سیلیکونی و حلقه‌های لاستیکی مخصوص استفاده می‌کنند. به‌عنوان مثال، خشاب سیم‌کارت دارای حلقه‌ای بسیار کوچک است که هنگام قرارگیری، مسیر ورود آب را مسدود می‌کند.

محافظت ویژه برای بلندگوها و قطعات حساس

بلندگوها و خروجی صدا چالش بزرگ‌تری ایجاد می‌کنند، زیرا برای عملکرد صحیح به جریان هوا نیاز دارند. برای حل این مشکل، شرکت‌ها از غشاهای آکوستیکی آب‌گریز یا شبکه‌های بسیار ظریف استفاده می‌کنند. این مواد اجازه عبور صدا را می‌دهند، اما مانع ورود آب می‌شوند.

این ساختار، نخستین خط دفاعی گوشی در برابر آب محسوب می‌شود.

لایه دوم محافظت؛ پوشش‌های نانویی

حتی با وجود طراحی دقیق، احتمال ورود مقدار کمی رطوبت وجود دارد. به همین دلیل، بسیاری از گوشی‌های مدرن از یک لایه محافظ دوم نیز بهره می‌برند.

قطعات حساس مانند مادربرد و اتصالات داخلی با پوشش نانویی آب‌گریز پوشانده می‌شوند. این لایه بسیار نازک باعث می‌شود آب به‌صورت قطرات جمع شود و روی قطعات پخش نشود. در نتیجه، احتمال ایجاد اتصال کوتاه یا آسیب جدی کاهش می‌یابد.

این فناوری به‌عنوان یک لایه ایمنی اضافی عمل می‌کند، نه مجوزی برای قرار دادن گوشی در آب.

چالش‌های بیشتر در گوشی‌های تاشو

ضدآب کردن گوشی‌های تاشو بسیار پیچیده‌تر از گوشی‌های معمولی است. این دستگاه‌ها دارای لولا، قطعات متحرک و نمایشگرهای انعطاف‌پذیر هستند که همواره در حال حرکت‌اند و ایجاد شکاف در آن‌ها اجتناب‌ناپذیر است.

برای حل این مشکل، شرکت‌ها از روش‌های خاصی استفاده می‌کنند. برای مثال، سامسونگ در سری Galaxy Z Fold از طراحی بخش‌بندی‌شده استفاده می‌کند، به‌طوری که هر سمت گوشی به‌صورت جداگانه محافظت می‌شود تا در صورت ورود آب، آسیب گسترش پیدا نکند.

لولا نیز با استفاده از:

• مواد مقاوم در برابر خوردگی

• روان‌کننده‌های ویژه

• مسیرهای تخلیه آب

• و پوشش‌های محافظ

طراحی شده تا آب در داخل آن باقی نماند.

از سوی دیگر، شرکت‌هایی مانند Oppo در سری گوشی‌های تاشو Find N از چندین لایه چسب و درزگیر استفاده می‌کنند تا شبکه‌ای محافظ در اطراف لولا و قطعات حساس ایجاد شود.

به همین دلیل، برخی گوشی‌های تاشو اکنون دارای استانداردهایی مانند IPX6 و IPX8 هستند که مقاومت در برابر پاشش شدید و حتی غوطه‌وری در آب را تضمین می‌کند.

مقاومت در برابر آب به معنای ضدآب کامل نیست

با وجود این پیشرفت‌ها، مقاومت در برابر آب به معنای مصونیت کامل نیست. استانداردهای IP در شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده تست می‌شوند، در حالی که شرایط واقعی می‌تواند متفاوت باشد.

برای مثال:

• آب شور می‌تواند باعث خوردگی سریع‌تر شود

• کلر موجود در استخر یا مواد شوینده می‌توانند به درزگیرها آسیب بزنند

به همین دلیل، بسیاری از تولیدکنندگان آسیب ناشی از آب را تحت گارانتی پوشش نمی‌دهند.

پیشرفتی مهم در مهندسی گوشی‌های هوشمند

پیشرفت مقاومت در برابر آب در گوشی‌های مدرن بیشتر نتیجه بهبود تدریجی طراحی، مواد بهتر و استفاده از چندین لایه محافظتی است، نه یک فناوری واحد و انقلابی.

امروزه این قابلیت دیگر فقط به گوشی‌های پرچم‌دار محدود نیست و حتی گوشی‌های میان‌رده نیز سطح بالایی از محافظت ارائه می‌دهند.

اگرچه همچنان توصیه نمی‌شود گوشی خود را عمداً در معرض آب قرار دهید، اما این فناوری باعث شده در صورت بروز اتفاقات روزمره مانند افتادن گوشی در آب یا خیس شدن تصادفی، احتمال آسیب به‌مراتب کمتر از گذشته باشد.