نخستین پرواز مداری Dream Chaser در سال 2026 بهعنوان یک فضاپیمای مستقل انجام میشود

شرکت سیرا اسپیس و ناسا قرارداد مربوط به هواپیمای فضایی Dream Chaser را بازنگری کردهاند؛ توافقی جدید که به این فضاپیما اجازه میدهد نخستین پرواز مداری خود را در سال ۲۰۲۶ بهصورت پرواز مستقل (Free-Flying) و بدون پهلوگیری به ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) انجام دهد.
ایستگاه فضایی بینالمللی بهعنوان یک پایگاه مداری، مانند هر پایگاه دیگری نیازمند تأمین مداوم تجهیزات و تدارکات است. در حال حاضر، این ایستگاه توسط فضاپیماهای باری شرکتهای اسپیسایکس و نورثروپ گرومن پشتیبانی میشود؛ مأموریتهایی که قرار بود بخشی از ناوگان گستردهتری از فضاپیماهای تأمینکننده باشند.
در سال ۲۰۱۶، ناسا در قالب قرارداد Commercial Resupply Services-2 (CRS-2)، شرکت سیرا اسپیس را بهعنوان یکی از ارائهدهندگان جدید مأموریتهای باری به ایستگاه فضایی انتخاب کرد. قرار بود این مأموریتها با استفاده از هواپیمای فضایی Dream Chaser و نسخه مصرفی آن با نام Shooting Star انجام شوند؛ نسخهای که پس از انتقال محموله، برای دفع زبالهها در جو زمین میسوخت.
بر اساس این قرارداد، ناسا متعهد بود حداقل هفت مأموریت تأمین تدارکات را از سیرا اسپیس خریداری کند. اما در ادامه، شرایط بهگونهای تغییر کرد که اجرای این برنامه با چالشهای جدی مواجه شد.
برنامه Dream Chaser با تأخیرهای مکرر روبهرو شد؛ تأخیرهایی که ناشی از بروز مشکلات فنی، تغییرات طراحی و پیچیدگی سامانه پیشرانش سهحالته این فضاپیما بود. این سامانه قادر است با تغییر سوخت از پراکسید هیدروژن به ترکیبی از پراکسید و سوخت RP-1، میان سطوح مختلف رانش کم، متوسط و بالا جابهجا شود. همین پیچیدگیها فرآیند تأیید و گواهی Dream Chaser برای انجام مأموریت به ایستگاه فضایی را طولانیتر کرد.
از سوی دیگر، ناسا بهطور رسمی زمان پایان مأموریت ایستگاه فضایی بینالمللی را سال ۲۰۳۰ اعلام کرده است؛ زمانی که قرار است ISS در یک ورود کنترلشده به جو زمین منهدم شود.
این موضوع این پرسش را ایجاد کرد که آیا اساساً فرصت کافی برای انجام هفت مأموریت باری Dream Chaser باقی مانده است یا خیر. همزمان، سیرا اسپیس نیز تمایل دارد Dream Chaser را بهعنوان یک «دارایی ملی» معرفی کند؛ فضاپیمایی که وابستگی مستقیم به ناسا نداشته باشد و بتواند در مأموریتهای دفاعی و امنیتی مورد استفاده قرار گیرد.
در همین راستا، ناسا و سیرا اسپیس به توافق جدیدی دست یافتهاند که بر اساس آن، نخستین پرواز مداری Dream Chaser در سال ۲۰۲۶ بهصورت مستقل و بدون مراجعه به ایستگاه فضایی انجام خواهد شد. همچنین، ناسا دیگر تعهدی برای خرید مأموریتهای باری ندارد، هرچند در صورت فراهم بودن زمان، همچنان امکان استفاده از این فضاپیما وجود خواهد داشت.

یکی دیگر از جنبههای مهم این توافق، نگاه به دوران پس از ایستگاه فضایی بینالمللی در مدار پایین زمین است. سیرا اسپیس تلاش دارد Dream Chaser را بهعنوان گزینهای کلیدی برای آینده پروازهای سرنشیندار و مأموریتهای مداری معرفی کند.
این فضاپیما با قابلیت پرتاب عمودی توسط موشک و فرود افقی روی باند، مشابه هواپیماهای معمولی، میتواند برای پشتیبانی از ایستگاههای فضایی خصوصی آینده، و همچنین مأموریتهای دفاعی و اطلاعاتی با قابلیت استفاده مجدد، زمان آمادهسازی کوتاه و هزینه کمتر، مناسب باشد.
در همین زمینه، فاتح اوزمن، رئیس اجرایی سیرا اسپیس، اعلام کرده است:
«Dream Chaser نمایانگر آینده حملونقل فضایی چندمنظوره و انعطافپذیری مأموریتی است. این گذار، قابلیتهای منحصربهفردی را برای پاسخ به نیازهای مأموریتهای متنوع، از جمله تهدیدهای نوظهور و اولویتهای امنیت ملی، فراهم میکند؛ مسائلی که با ورود شتابگرفته ما به بازار فناوریهای دفاعی همراستا هستند. ما بههمراه ناسا تلاش میکنیم ظرفیت استثنایی Dream Chaser را بهعنوان یک دارایی ملی حفظ کنیم و آن را برای عصر جدید نوآوریهای فضایی آماده نگه داریم.»




