مغز ما آنقدر عضو پیچیده و با کارایی بالاست که دانشمندان همیشه از آن وحشت داشته اند. می تواند کارهای زیادی انجام دهد و آن را بسیار ساده جلوه دهد.
مدتی است که دانشمندان در تلاش هستند تا به طور مصنوعی به توانایی های یک مغز دست یابند. در اخبار اخیر، تحقیقاتی به رهبری تیم کامسما با همکاری مشترک دانشگاه اوترخت هلند و دانشگاه سوگانگ در کره جنوبی به ثمر نشسته است. آنها دستگاهی به نام «ممریستور یونترونیک (مقاومت حافظه)» یا به عبارت دیگر سیناپس مصنوعی ساخته اند.
ممکن است به سراغ من بیایید و بگویید که افراد زیادی سعی کرده اند از مغز و عملکرد آن تقلید کنند. چرا ممریستور یونترونیک اینقدر خاص است؟
بنابراین به زبان عامیانه، این دستگاه اولین تلاش علمی موفق است که در آن دستگاهی می تواند طرز تفکر مغز انسان را کپی کند. درون ممریستور یونترونیک یک کانال میکروسیال مخروطی به شکل مخروط وجود دارد. در داخل این مخروط محلولی از نمک حل شده در آب خواهید یافت. به جای سیلیکون و فلزاتی که قبلا استفاده می شد، به طور کامل از آب ساخته شده است.
ممریستور یونترونیک چگونه کار می کند؟
حالا که فهمیدیم دستگاه نمک و آب دارد، اجازه دهید به شما بگویم که چه اتفاقی می افتد. هنگامی که یک سیگنال الکتریکی دریافت می شود. یون های موجود در این محلول در کانال به سمت بالا حرکت می کنند و موقعیت خود را تغییر می دهند. به همین دلیل چگالی و هدایت یون تغییر می کند. این امر نحوه هدایت الکتریسیته ممریستور یونترونیک را تغییر می دهد.
ممریستور یونترونیک چگونه شبیه به مغز ما است؟
در این مقاله، ما تقریباً در مورد نحوه عملکرد مغز خود یاد گرفتیم. بنابراین سلول های مغز ما بر اساس احساساتی که تجربه می کنیم، قوی تر یا ضعیف تر به هم متصل می شوند. این کاری است که یون ها در آنجا انجام می دهند. کانال های یونی سیال می توانند مکانیسم مایع مغز ما را کاملاً از نزدیک کپی کنند.
به همین دلیل است که این نزدیکترین تلاشی است که تاکنون برای تقلید از نحوه عملکرد مغز ما در یک مجموعه مصنوعی انجام شده است.
