گوشیهای تاشو نزدیک به هفت سال است که بهعنوان «آینده بازار موبایل» معرفی میشوند. در هر نسل، شاهد پیشرفتهایی مانند لولاهای باریکتر، چینخوردگی کمتر نمایشگر، مواد مقاومتر و بهبود مقاومت در برابر آب بودهایم. انصافاً هم این پیشرفتها انباشته شدهاند و گوشیهای تاشوی ۲۰۲۵ بهمراتب بهتر از نمونههای آزمایشی و شکننده سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ هستند.
با این حال، ۲۰۲۵ سالی نبود که گوشیهای تاشو به محصولی بینقص تبدیل شوند و واقعیت این است که ۲۰۲۶ هم چنین سالی نخواهد بود.
این موضوع به معنی توقف پیشرفت نیست. گوشیهای تاشو همچنان زیباتر، سبکتر و بادوامتر میشوند و برخی از آنها همین حالا هم گوشیهای خوبی بهحساب میآیند. اما اگر منتظر روزی هستید که تاشوها دیگر حس «مصالحه» ندهند و به انتخاب پیشفرض و بدیهی همه کاربران تبدیل شوند، احتمالاً باید همچنان منتظر بمانید؛ نه به این دلیل که سازندگان تلاش نمیکنند، بلکه چون مشکلات بنیادین این دسته هنوز حل نشدهاند.
سختافزار؛ مشکل حل نشده، فقط کمسروصداتر
سازندگان معمولاً روی لولا و چین نمایشگر مانور میدهند، چون اینها واضحترین نشانههای متفاوت بودن گوشی تاشو هستند. تا سال ۲۰۲۶ احتمالاً چین نمایشگر کمتر به چشم میآید، لولاها محکمتر میشوند و مقاومت در برابر گردوغبار هم بهتر خواهد شد.
اما تضاد اصلی همچنان باقی است: یک گوشی و یک تبلت شکننده که باید در یک بدنه زندگی کنند.
شیشه ذاتاً برای خم شدن ساخته نشده است. حتی پیشرفتهترین شیشههای فوق نازک هم راحتتر خط میافتند، نور را در محل تاخوردگی متفاوت بازتاب میدهند و هنگام کار با نمایشگر، همواره این حس را منتقل میکنند که صفحهنمایش کاری خلاف ذات خود انجام میدهد.
از سوی دیگر، لولاها هرچند بهتر شدهاند، اما سادهتر نشدهاند. حتی پیچیدهتر هم شدهاند و قطعات متحرک بیشتر یعنی احتمال فرسودگی و خرابی بالاتر. بسیاری از گوشیهای تاشو حتی بدون شکستگی کامل، بعد از یکی دو سال «پیر» به نظر میرسند؛ لولا شُل میشود، محافظ صفحه حباب میزند و حس فرسودگی زودتر از گوشیهای معمولی سراغشان میآید.
هزینه تعمیر؛ همچنان سرسامآور
حتی با بهبود دوام، اقتصاد تعمیرات تغییر چندانی نکرده است. خرابی قطعات اصلی مثل نمایشگر داخلی یا لولا میتواند هزینهای نجومی داشته باشد. برای مثال، هزینه تعویض نمایشگر Huawei Mate X7 جدید میتواند معادل خرید یک گوشی کاملاً نو مثل Xiaomi 17 باشد.
برخی شرکتها سعی کردهاند این ضربه را نرمتر کنند؛ مثلاً سامسونگ در برخی مدلهای Galaxy Z Fold تعویض اول نمایشگر داخلی را در سال اول یارانه میدهد. اما پس از پایان گارانتی، تعمیر یک گوشی تاشوی پرچمدار میتواند بهراحتی صدها دلار هزینه داشته باشد. این موضوع برای خریداران عادی، بازار دستدوم و حتی واگذاری گوشی به اعضای خانواده یک مانع جدی است.
نرمافزار؛ هنوز در حال رسیدن به سختافزار
سختافزار فقط نیمی از ماجراست. نیم دیگر، نرمافزار است و این بخش هنوز ناهمگون عمل میکند.
گوشیهای تاشو همهچیز را تغییر میدهند: نسبت تصویر، حالتهای استفاده، چرخشها و گذار بین حالت بسته و باز. اپلیکیشنها باید بدون مشکل با این تغییرات کنار بیایند و از فضای اضافه بهدرستی استفاده کنند. اندروید در این مسیر پیشرفتهایی داشته، اما ساخت تجربهای واقعاً خوب برای تاشوها زمان، هزینه و بازطراحی اساسی میخواهد.
مشکل زمانی پیچیدهتر میشود که هر سازنده فلسفه طراحی متفاوتی دارد؛ مثلاً Oppo به نمایشگر عریضتر متمایل است، در حالی که سامسونگ نسبت تصویر کشیدهتری را ترجیح میدهد. نبود یک استاندارد واحد، کار توسعهدهندگان را سختتر کرده است.
باتری؛ ناامیدی خاموش
نمایشگرهای بزرگ، پردازندههای قدرتمند و فضای داخلی محدود، ترکیب مناسبی برای باتری نیستند. هرچند فناوری باتری و بهرهوری تراشهها بهتر شده، اما مصرف انرژی تاشوها ذاتاً بالاتر است.
در استفاده روزمره، بسیاری از گوشیهای تاشو همچنان از نظر شارژدهی از پرچمداران معمولی همقیمت عقب میمانند. شارژ سریع این ضعف را پنهان میکند، اما آن را حل نمیکند؛ و برای محصولی که قرار است «آینده گوشیهای هوشمند» باشد، این موضوع ناامیدکننده است.
دوربین؛ اولویت دوم
با توجه به قیمت بالا، انتظار میرود گوشیهای تاشو بهترین دوربینها را داشته باشند، اما اغلب اینطور نیست. محدودیت فضا باعث میشود سیستم دوربین در اولویت بعدی قرار بگیرد و در نتیجه، از نظر سنسور، زوم و عکاسی در نور کم، از پرچمداران معمولی عقب بمانند.
برای کاربرانی که تولید محتوا و عکاسی بخشی از بهرهوری آنهاست، این یک نقطه ضعف جدی محسوب میشود.
قیمتها؛ خبری از کاهش نیست
گوشیهای تاشو همین حالا هم گران هستند و فشار افزایش هزینه قطعات، این وضعیت را در ۲۰۲۶ سختتر میکند. وقتی محصولی از ابتدا در بالاترین بازه قیمتی قرار دارد، حتی افزایشهای جزئی هم اثر بزرگی دارند.
فیل در اتاق: اپل
بسیاری از خوشبینیها به ۲۰۲۶ به ورود احتمالی اپل به بازار تاشوها گره خورده است. اما اپل معمولاً عجله نمیکند و تا زمانی که از دوام سختافزار، بلوغ نرمافزار و پشتیبانی بلندمدت مطمئن نشود، محصولی عرضه نمیکند.
حتی اگر آیفون تاشو معرفی شود، بعید است بتواند یکشبه مشکلات قیمت، تعمیر و اکوسیستم اپلیکیشنها را حل کند.
آیا در ۲۰۲۶ باید گوشی تاشو بخریم؟
اگر ایده گوشی تاشو را دوست دارید و توان پرداخت هزینه و پذیرش ریسک را دارید، مدلهای امروزی بهترین نسخههایی هستند که تاکنون ساخته شدهاند. اما اگر تصور میکنید ۲۰۲۶ سالی است که گوشیهای تاشو به انتخاب منطقی و بدیهی همه تبدیل میشوند، این یک ریسک جدی است.
توصیه عملی ساده است: مدلی را انتخاب کنید که پشتیبانی و خدمات پس از فروش قوی در منطقه شما داشته باشد، بیمه دستگاه را در نظر بگیرید و صادقانه بسنجید که آیا فرمفکتور تاشو واقعاً با سبک استفاده شما سازگار است یا نه. اگر دوام، سادگی و آرامش خاطر برایتان اولویت دارد، پرچمداران معمولی همچنان انتخاب منطقیتری هستند.
