تلسکوپ فضایی هابل ناسا از یک کهکشان مارپیچی خیره کننده در فاصله 45 میلیون سال نوری تصویربرداری کرد

تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصویری باورنکردنی جدید از کهکشان مارپیچی IC 1954 که تقریباً در فاصله 45 میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی هورولوژیوم (Horologium) قرار دارد، ارائه کرده است.

هسته درخشان IC 1954 و بازوهای مارپیچی گسترده که در یک شیب مورب دیده می‌شود، ظاهری شبیه به یک آونگ کیهانی به آن می‌دهد. این کهکشان مملو از مناطق ستاره‌زایی است که به صورت تکه‌های صورتی درخشان در تصویر قابل مشاهده است و بینش عمیق‌تری از شکل‌گیری ستارگان در کهکشان‌ها ارائه می‌دهد.

داده های ترکیبی از سه تلسکوپ پیشرفته

مشاهدات جدید IC 1954 به طور قابل توجهی نسبت به تصاویر قبلی بهبود یافته است. گنجاندن داده‌های H-alpha که توسط مناطق قرمز رنگ در تصویر مشخص شده‌اند، مناطقی را که هیدروژن فراوان است و ستاره‌ها به طور فعال در حال شکل‌گیری هستند، مشخص می‌کند.

آژانس فضایی اروپا (ESA) در بیانیه‌ای توضیح داد که این مناطق درخشان که در سراسر دیسک کهکشان پخش شده‌اند. آنها اشاره کردند که برخی از ستاره شناسان پیشنهاد می کنند که “نوار” درخشان در سراسر کهکشان می تواند یک منطقه ستاره ساز پرانرژی باشد که بر فراز مرکز کهکشان قرار دارد.

جزئیات قابل توجه در تصویر با تلاش ترکیبی سه تلسکوپ قدرتمند امکان پذیر شد. در کنار تلسکوپ فضایی هابل، تلسکوپ فضایی جیمز وب و آرایه میلی متری/زیر میلی متری بزرگ آتاکاما در شیلی نیز در این رصد مشارکت داشتند.

این ابزارها با هم بیش از پنجاه کهکشان مجاور را مطالعه می کنند و دید جامعی را در طول موج های رادیویی، فروسرخ، نوری و فرابنفش ارائه می دهند. این داده ها برای درک چگونگی حرکت ماده از میان غبار و گازهای بین ستاره ای در کهکشان ها ضروری است و به درک تکامل کهکشان کمک می کند.

آژانس فضایی اروپا همچنین بر اهمیت قابلیت‌های ماوراء بنفش و نوری هابل در رصد ستارگان و خوشه‌های جوان تاکید کرد. این طول موج ها فعال ترین دوره های شکل گیری ستاره ها را ثبت می کنند. داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط هابل در ادامه تحقیقات در مورد چگونگی تکامل ستارگان، که بر اساس پایه‌ای که توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب در مأموریت‌های علمی در حال انجام است، مفید خواهد بود.